وقتی ماه متولد می شود یک هلال باریک است و در نیمه های ماه قمری به قرص کامل تبدیل می شود باز در جهت مقابل دفعه قبل هلالی می شود. در نیمه اول ماه های قمری قسمت خارجی ماه (کوژ و برجسته) مثل یک پیکان جهت غرب را به ما نشان می دهد. در واقع روشی که برای جهت یابی توسط ماه وجود دارد این طور است: دو سر هلال ماه را با یک خط فرضی به هم متصل می کنیم و آن قدر ادامه می دهیم تا به زمین برسد. اگر شکل به دست آمده P انگلیسی بود یعنی در نیمه اول ماه هستیم و اگر شکل به دست آمده q بود یعنی در نیمه دوم ماه هستیم. حالا که توانستیم بفهمیم در نیمه اول هستیم یا دوم، می توانیم تشخیص دهیم جهات اصلی چگونه اند. در نیمه اول ماه، طرف بر آمده ماه مغرب را نشان می دهد و در نیمه دوم ماه طرف مقعر و فرو رفته ماه سمت غرب را با دانستن همین یک جهت می شود بقیه را هم پیدا کرد. حتما این سؤال برای تان پیش می آید حالا اگر ماه قرص کامل بود ازکجا می شود جهات را تشخیص داد؟ همان طور که خورشید از شرق به غرب حرکت می کند ماه هم همین حرکت ظاهری را دارد و از این حرکت می شود جهات را فهمید. مثلا اگر در شبی مهتابی چوب کوچکی را در زمین فرو کنید و جای دقیق سایه اش را علامت گذاری کنید و برای بار دوم این کار را ۱۰دقیقه بعد هم انجام دهید و دو نقطه را به هم وصل کنید مسیر شرق –غرب را به دست خواهید آورد و می توانید شمال و جنوب را هم تعیین کنید.